Wpro­wa­dzi­li­śmy na naszym blogu kanał RSS kiedy oka­zało się, że nie jest to poję­cie abso­lut­nie oczy­wi­ste dla wszyst­kich Ozna­cza to, że nale­ża­łoby wyja­śnić poję­cie, wytłu­ma­czyć do czego służy i jak się nim posłu­gi­wać. To też mam zamiar zro­bić teraz. Zatem…

Zacznijmy od tego, co to w ogóle jest. RSS, czyli Really Sim­ple Syn­di­ca­tion to po pro­stu zbiór for­ma­tów sie­cio­wych, opar­tych na języku XML. Wcale nie­spe­cjal­nie czu­jemy się szczę­śliwi wie­dząc, że wła­śnie na tym języku te for­maty się opie­rają — a nie wie­dząc, do czego służą. A służą one pro­stemu celowi: umoż­li­wiają publi­ka­cje w sieci czę­sto zmie­nia­ją­cych się tre­ści w spo­sób szybki i przy­ja­zny. Two­rząc kanał RSS two­rzymy po pro­stu listę nagłów­ków wia­do­mo­ści oraz krót­kie stresz­cze­nie samych wia­do­mo­ści — i udo­stęp­niamy to czy­tel­ni­kom. A oni, za pomocą spe­cjal­nych czyt­ni­ków RSS, mają do owych krót­kich tre­ści dostęp.

Krótki przy­kład. Załóżmy, że mam bloga, na któ­rym codzien­nie dodaję jakiś wpis. Tematy poru­szane przeze mnie są różne — moto­ry­za­cja, foto­gra­fia, goto­wa­nie, skoki o tyczce przez jezioro. Nie mam żadnego kanału RSS — po to, żeby zapo­znać się z tre­ścią wpisu użyt­kow­nik musi wejść na stronę i bez­po­śred­nio prze­czy­tać wpis. Co ma robić miło­śnik sko­ków o tyczce, który nie­na­wi­dzi foto­gra­fii i goto­wa­nia? Musi codzien­nie wcho­dzić na stronę i spraw­dzać, czy aby nie poja­wił się wpis z jego ulu­bio­nej dzie­dziny. Zdaje się, że długo taki czy­tel­nik czy­tel­ni­kiem mojego blogu nie będzie

Teraz wyobraźmy, że wpro­wa­dzi­łem kanał RSS a miło­śnik sko­ków pod­pi­sał się na ten kanał (zasub­skry­bo­wał, hoho). Za pomocą czyt­nika RSS w swo­jej prze­glą­darce ma on teraz moż­li­wość śledzić doda­wane wpisy bez potrzeby wcho­dze­nia na stronę — poja­wia mu się tytuł i krótki wypis z tre­ści. To wystar­czy, żeby oce­nić, czy arty­kuł go inte­re­suje. Teraz taki czy­tel­nik śledzi sobie kanał RSS, a gdy poja­wia się arty­kuł o sko­kach — wcho­dzi na stronę i czyta. Wygod­nie, prawda?

Owszem — wygod­nie. Dla­tego też pra­wie wszyst­kie prze­glą­darki dziś mają wbu­do­wane czyt­niki RSS. Aby pod­pi­sać się na kanał wystar­czy po pro­stu kliknąć:

Nie­stety jest jedna prze­glą­darka, w któ­rej nie wystar­czy po pro­stu klik­nąć. To zna­czy — klik­nąć sobie można, ale będziemy wów­czas podzi­wiać źródło strony w języku XML, zamiast móc się pod­pi­sać na kanał. Ta prze­glą­darka to Google Chrome, pro­szę Pań­stwa. Na szczę­ście są do niej wtyczki — czyt­niki RSS. Można przy­kła­dowo pobrać ją tutaj:

Roz­sze­rze­nie Sub­skryp­cje RSS (od Google)

W pozo­sta­łych prze­glą­dar­kach nic insta­lo­wać nie trzeba